Archive
AYRILMAM
Sona ermekte gün yine seninle Akşamlar böyledir hep sessiz Eşyalar başka yerde, ben bir yerde Gölgen dolaşır gibi, sanki peşimde Işıkları yakın nedir bu giz Yokluğun da, sen de varsa, sen bu evde Ayrılmam, sarılırım hayallere Ayrılmam, sevişirim özleminle Hava ağır sıkıntıda sokaklar Sensin kaldırımlardaki bu iz Alışmaya çalıştıkça öfke gibi Hasret büyüyor göğsümde, sinsi, sessiz

İyi ki Benimsin Sevdiceğim!
Nasıl oldu nasıl bitti bilmiyorum
ama iyiki olmuş diyebileceğim
arkama baktığımda pişman olmayacağım
yegane kararlarımdan belkide en önemlisi idi
ani bir ölümden sonra gelen erken doğum gibi.
tam da herşey bitmiş dediğim anda
tam da işte alaca karanlık dediğim anda
bir güneş doğdu
içimde binlerce umutla
nasıl oludu nasıl bitti bilmiyorum
ama iyiki ama iyiki olmuş diyebileceğim
en güzel aşkım diyebilirim
çünki bu sefer gerçekten aşık olmuşum
bundan öncekilere benzemeyen
karşılaştırma bile yapamıyacağım
bir büyüsü bir çekimi vardı
hiç birşeye benzemeyen
hiç yaşamadığım bir şeydi bu benimkisi
geldi kalbimin tam ortasına oturdu!
bir taht kurdu ki hiç bir darbe indiremez onu burdan
zirvenin tek hakimi kalbimin sultanı
feth edilemeyen bir kale idi
ama benim sularımda duruldu
hiç kimseye benzemeyen hiç görmediğim
yaşamadığım bir havası vardı
koskoca bir okyanusda
tek başına yüzen bir balık gibi
eşsiz ve kimsesiz.
nasıl oludu nasıl bitti bilmiyorum
ama iyi ki benimsin sevdiceğim.
ueser|04.08.08

Sen Benim
Sen benim güneşimsin
Sen benim umudumsun
Sen benim ateşimsin
Sen benim yalnızlığımsın
Sen benim ertelenmiş sözcüklerimsin
Sen benim gözlerimsin
Sen benim kalbimdesin
Sen benim meleğimsin
Sen benim cesaretimsin
Sen benim ağlama sebebimsin
Sen benim karanlığımsın
Sen benim yaşaımsın
Sen benim ölümümsün
Sen benim sevdiğimsin
Sen benim hep seveceğimsin
Sen benim sevdamsın
Sen benim denizimsin
Sen benim ağacımsın
Sen benim AŞKIMSIN!
Söyleyemesem de sen benim AŞKIMSIN
Sen benim sevdiğimsin
Sen benim ertelenmiş seni seviyorumlarımsın!
Bilmesende sen HEP BENDESİN

SU GİBİ
Dostlar ırmak gibidir
Kiminin suyu az, kiminin çok
Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya
İnsanlar vardır; üstü nilüferlerle kaplı,
Bulanık bir göl gibi…
Ne kadar uğraşsanız görünmez dibi.
Uzaktan görünümü çekici, aldatıcı
İçine daldığınızda ne kadar yanıltıcı….
Ne zaman ne geleceğini bilemezsiniz;
Sokulmaktan korkarsınız, güvenemezsiniz!
İnsanlar vardır; derin bir okyanus…
İlk anda ürkütür, korkutur sizi.
Derinliklerinde saklıdır gizi,
Daldıkça anlarsınız, daldıkça tanırsınız;
Yanında kendinizi içi boş sanırsınız.
İnsanlar vardır, coşkun bir akarsu…
Yaklaşmaya gelmez, alır sürükler.
Tutunacak yer göstermez beyaz köpükler!
Ne zaman nerede bırakacağı belli olmaz;
Bu tip insanla bir ömür dolmaz.
İnsanlar vardır; sakin akan bir dere…
İnsanı rahatlatır, huzur verir gönüllere.
Yanında olmak başlı başına bir mutluluk.
Sesinde, görüntüsünde tatlı bir durgunluk.
İnsanlar vardır; çeşit çeşit, tip tip.
Her biri başka bir karaktere sahip.
Görmeli, incelemeli, doğruyu bulmalı.
Her şeyden önemlisi insan, insan olmalı…
İnsanlar vardır; berrak, pırıl pırıl bir deniz.
Boşa gitmez ne kadar güvenseniz.
Dibini görürsünüz her şey meydanda.
Korkmadan dalarsınız, sizi sarar bir anda.
İçi dışı birdir çekinme ondan.
Her sözü içtendir, her davranışı candan…
(Can Yücel)

Son Yorumlar